เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 226 หลี่จีผู้กลับมาเป็นตัวของตัวเอง
ไม่มีใครอยากกลายเป็นจักรกลสงครามอันไร้ความรู้สึก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าหลี่จีก็เป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่งเท่านั้น
การที่ยอมรับการถูกดัดแปลงร่างกายได้ ก่อนหน้านี้ก็เพียงเพราะหลี่จีถูกความเคียดแค้นบดบังดวงตา
นอกจากยอมถูกดัดแปลง เธอก็ไม่มีหนทางอื่นที่จะแข็งแกร่งขึ้นได้อีกแล้ว
ทว่าในยามนี้ ตัวเธอแข็งแกร่งขึ้นแล้วจริงๆ แต่นี่มันยังใช่ตัวเธออยู่อีกหรือ?
หลี่จีเริ่มขบคิดถึงความหมายของการมีชีวิตอยู่เป็นครั้งแรก
อยากแข็งแกร่งขึ้นนั้นคือเป้าหมาย แต่หลังจากนั้นล่ะ...
ตัวเธอทำไปเพื่ออะไรกันแน่?
จะมาพูดเรื่องปกป้องบ้านเมืองพิทักษ์ประเทศชาติก็ดูเลื่อนลอยเกินไป...
การที่ตัวเองมีชีวิตอยู่แบบนี้ ไม่ได้สัมผัสถึงความหมายของการเป็นมนุษย์เลยสักนิดงั้นเหรอ?