กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 206 โหย่วหรง... ยิ่งใหญ่สมชื่อ...
เสียงนั้นไม่ได้ปิดบังเลยแม้แต่น้อย ดังก้องกังวานชัดเจนไปทั่วทั้งตู้โดยสาร
ทุกคนต่างเข้าใจดีว่า คำพูดนี้ย่อมจงใจพูดให้เฉินเสวียนและจางซินหลงได้ยิน
ชั่วพริบตานั้น บรรยากาศภายในตู้โดยสารก็พลันแปรเปลี่ยนเป็นกระอักกระอ่วนขึ้นมา
เมื่อหันกลับไป เฉินเสวียนก็เห็นคนที่พูด
เป็นชายหนุ่มคนหนึ่ง สีหน้าเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง สองแขนกอดอก ที่หน้าอกยังเสียบสิ่งของที่ห่อด้วยผืนผ้าเอาไว้
ไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่ดูทรงแล้วน่าจะเป็นอาวุธของเขา
จางซินหลงก็หันกลับไปมองเห็นคนผู้นี้เช่นกัน
ต่างจากเฉินเสวียน คิ้วของจางซินหลงขมวดเข้าหากันทันที "ดาบอหังการมั่วเป่ย หวังป้า?"
เขาหลุดปากพึมพำออกมาอย่างอดไม่ได้