กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 172 นักบุญยุทธ์ตระกูลเย่ เย่อู๋ตี๋!
มันเป็นเพียงประโยคธรรมดาๆ น้ำเสียงราบเรียบ ทว่ากลับแฝงกลิ่นอายความเผด็จการอันองอาจประหนึ่งไม่มีใครเทียบเคียงได้
ในเวลาเดียวกัน แรงกดดันอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของนักบุญยุทธ์ก็ระเบิดออกมาจากร่างของเย่อู๋ตี๋
ต่างจากตอนที่เผชิญหน้านักบุญอสูรวานรเทวะ พวกของเฉินเสวียนรู้สึกได้ทันทีว่าแรงกดดันทั่วร่างพลันมลายหายไปสิ้น
ฟู่...
ทุกคนต่างพากันหอบหายใจเอาอากาศเข้าปอดคำโต
หยางหรงยิ่งทนความเจ็บปวดรวดร้าวที่ขากรรไกร แล้วกระเสือกกระสนมาอยู่ข้างกายเย่อู๋ตี๋
แม้ว่าจะเคยพบเย่อู๋ตี๋เพียงครั้งเดียวตอนแต่งงานกับเย่ป้า แต่สำหรับบรรพชนตระกูลเย่แล้ว ย่อมไม่มีทางที่เธอจะไม่คุ้นเคย
ในยามนี้ ในฐานะสะใภ้ตระกูลเย่ เธอจึงมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม!
"ทั่งปังพชง... ทั่งปังพชง..."