กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 165 พระเอกแนวแต่งก่อนรักทีหลังกลายเป็นผมเนี่ยนะ?
เฉินเสวียน ไม่สิ ต้องบอกว่าเป็นเฉินเสวียนที่ถูกหลงซีควบคุมค่อยๆ ยกมีดขึ้นมา
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ท้องฟ้าเริ่มมีฟ้าแลบฟ้าร้อง เมฆดำทะมึนหนาทึบปกคลุมไปทั่วฟ้าดิน
บรรยากาศยิ่งทวีความอึดอัดกดดันจนน่าหวาดหวั่น
ห้วงเวลาคล้ายหยุดนิ่งลงในชั่วขณะนี้ สรรพสิ่งในฟ้าดินราวกับกลั้นหายใจ
หลังจากหยุดชะงักไปชั่วครู่
เฉินเสวียนก็ฟาดฟันมีดลงไปตรงๆ!
คมมีดตวัดผ่าน พลันส่องประกายรอยแสงเจิดจรัสระยิบระยับ ราวกับจะผ่าท้องฟ้าทั้งผืนให้ขาดสะบั้น
สิ่งที่พุ่งทะยานออกมาพร้อมกับรอยแสง คือเสียงแหวกอากาศที่สูญสลายไปอย่างรวดเร็ว
ราชันแมงมุมโลหิตมองดูดาบนี้ฟันเข้ามาอย่างเหม่อลอย มันคล้ายตกใจจนสติหลุด ยืนนิ่งงันอยู่กับที่