กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 119 สรุปคือ คู่หมั้นฉันหายไปแล้วงั้นเหรอ?
เย่ฝานนอนหลับไม่ค่อยดีนัก ทั้งคืนมัวแต่กระวนกระวายใจ
พอฟ้าสาง เย่ฝานก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป พอผลักประตูห้องออกไป เย่ฝานก็ถึงกับยืนเอ๋อไปทั้งตัว
"นี่แม่งพาฉันมาโผล่ที่ไหนวะเนี่ย?"
เบื้องหน้าคือผืนป่าดงดิบอันทึบหนา เสียงลมหนาวพัดหวีดหวิวข้างหู พอก้มมองลงไป เย่ฝานถึงเพิ่งพบว่าตัวเองกำลังเหยียบอยู่บนรางรถไฟ...
ไม่สำคัญ!
เรื่องพวกนี้สำหรับเย่ฝานแล้วล้วนไม่สำคัญสักนิด
ตอนนี้เขาแค่อยากรู้ว่าคู่หมั้นของตัวเองอยู่ที่ไหน...
นับไปนับมาเขาก็เพิ่งจะรู้จักชุยซินชิงได้แค่สองวัน...
ระหว่างทั้งสองคนถึงขั้นแทบไม่ได้คุยกันกี่ประโยคด้วยซ้ำ...