กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 117 เย่ฝาน ไอ้ตัวเรื่องมาก
รถไฟค่อยๆ เคลื่อนตัวออกไป หญิงสาวทั้งสามคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามเฉินเสวียนต่างมีความคิดในใจที่แตกต่างกัน
เฉินเสวียนรู้สึกเหมือนนั่งอยู่บนเบาะเข็ม หากสายตาสามารถฆ่าคนได้ เย่ฝานคงฆ่าเขาตายไปแปดร้อยรอบแล้ว
ไม่นานนัก ความมืดมิดยามค่ำคืนก็มาเยือน
ตรงหน้าเหล่าอัจฉริยะถูกจัดวางด้วยอาหารค่ำของคืนนี้
เนื้อสัตว์อสูรไม่ทราบชนิด แม้จะถูกปรุงสุกเป็นอาหารแล้ว ทุกคนก็ยังสัมผัสได้ถึงพลังเลือดลมอันเข้มข้น
"กินกันให้อิ่มเลย มื้อค่ำนี้มีไม่อั้น!" ชายวัยกลางคนเอ่ยขึ้นอย่างใจป้ำ
ชั่วพริบตา ทุกคนก็ลงมือกินกันอย่างเอร็ดอร่อย
ครู่ต่อมา
ทุกคนกินอิ่มหนำสำราญ นั่งเอนกายบนเบาะอย่างสบายอารมณ์ พลางทอดสายตามองทิวทัศน์ด้านนอก