บทที่ 115 นายจะนั่งตรงนี้ไม่ได้! เพราะว่า...

บทที่ 115 นายจะนั่งตรงนี้ไม่ได้! เพราะว่า...

นอกเมืองตี้ตู

เด็กหนุ่มสาวหลายสิบคนกำลังยืนรอขบวนรถพิเศษที่จะมุ่งหน้าไปยังค่ายฝึก

เย่ฝานย่อมเป็นหนึ่งในนั้นด้วยเช่นกัน

เพียงแต่เย่ฝานคิดไม่ถึงว่า ยังไม่ทันต้องไปถึงค่ายฝึก เขาก็ได้พบกับชุยซินชิงคู่หมั้นของตัวเองแล้ว

"ซินชิง หิวน้ำไหม ฉันมีน้ำอยู่นะ..."

ตอนนี้เย่ฝานแปลงร่างเป็นหมาเลีย ยืนปรนนิบัติพัดวีอยู่ข้างกายชุยซินชิงอย่างกระตือรือร้น

ตามหลักแล้ว ในฐานะพระเอกของนิยาย เย่ฝานไม่มีทางมีคาแรกเตอร์เป็นหมาเลียอย่างแน่นอน...

แต่ประเด็นคือ เขากลัวแล้ว...

จนถึงตอนนี้ เขายังจีบผู้หญิงไม่ติดสักคน ไม่รู้ว่าตัวเองยังมีต้นทุนอะไรให้มาทำหน้าบูดรอให้นางเอกวิ่งเข้าหาอีก...