กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 104 ผลการสอบยุทธ์ของอาเสวียนไม่ค่อยสวยหรูเท่าไร...
เฉินเสวียนไม่ได้อยากไปเรียนแพทย์กับตาเฒ่าคนนี้ หรือไปศึกษาวิจัยน้ำแกงสิบบำรุงสมบูรณ์อะไรนั่นเลยสักนิด...
แต่ปัญหาก็คือคำพูดที่เคยคุยกับตาเฒ่าคนนี้ไว้มันหลุดปากไปแล้ว...
ถ้าสอบไม่ติดมหาวิทยาลัยชั้นนำ ก็ต้องไปเรียนแพทย์กับผู้เฒ่าเจียง...
[ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็ชิ่งเบี้ยวไปเลยแล้วกัน!]
เฉินเสวียนผุดความคิดนี้ขึ้นมาในหัวอย่างกะทันหัน หน้าตาเหรอ? เขาเป็นตัวร้าย จะต้องเอาหน้าไปทำไม?
แต่พอลองคิดดูอีกที ตาเฒ่าคนนี้ก็เป็นยอดฝีมือคนหนึ่งเหมือนกันนี่หว่า...
"เจ้าหนู แกกลอกตาไปมาคิดอะไรอยู่หา?"
เมื่อเห็นเฉินเสวียนเดี๋ยวก็ขมวดคิ้วมุ่น เดี๋ยวก็แสยะยิ้มแอบขำ เดี๋ยวก็ทำหน้าอมทุกข์ มันช่างพิลึกพิลั่นจริงๆ
"แกคงไม่ได้คิดจะเบี้ยวข้าหรอกนะ?" ผู้เฒ่าเจียงจ้องเขม็งไปที่เฉินเสวียนแล้วเอ่ยปากขึ้น