กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 87 เขียนมั่ว? ศูนย์คะแนน? ไม่ นั่นมันอัจฉริยะต่างหาก!
เจียงเกอเดินออกไป ภายในห้องทดลองเหลือเพียงผู้เฒ่าเจียงคนเดียว ในใจเขาทั้งตื่นเต้นทั้งกระวนกระวาย
"เฮ้อ เรานี่แก่จนเลอะเลือนไปแล้วจริงๆ คิดจะไปพิสูจน์ทฤษฎีไร้สาระพรรค์นั้นได้ยังไงกัน!"
ผ่านไปครู่หนึ่งยังไม่เห็นหลานสาวกลับมา ผู้เฒ่าเจียงถอนหายใจยาวพลางตบหน้าขาตัวเองฉาดใหญ่
เขาเริ่มรู้สึกเสียใจขึ้นมาแล้ว...
หากเกิดอุบัติเหตุอะไรขึ้นมา ผลที่ตามมามันค่อนข้างใหญ่หลวงสำหรับห้องทดลองของพวกเขา
สัตว์อสูรระดับห้าที่ยังมีชีวิตอยู่มีมูลค่ามหาศาล แม้แต่ตัวเขาคิดจะจับแบบเป็นๆ มาสักตัวยังต้องเปลืองแรงไม่น้อย...
เพียงเพื่อจะพิสูจน์ข้อเขียนส่งเดชของผู้เข้าสอบคนหนึ่ง มันไม่คุ้มค่าเลยสักนิด!
"เฮ้อ..."
ผู้เฒ่าเจียงถอนหายใจออกมาอีกคำรบหนึ่ง จิตใจเริ่มกลับมาว้าวุ่นอีกครั้ง