บทที่ 84 หลงซี: ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าไอ้หมอนี่เป็นพระเอกกันนะ?

บทที่ 84 หลงซี: ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าไอ้หมอนี่เป็นพระเอกกันนะ?

พอเห็นครูประจำชั้นแท็กมา สีหน้าของเฉินเสวียนก็ดำคล้ำลงทันควัน รู้สึกเหมือนเอาหน้าไปทิ้งในกลุ่มห้องจนหมดสิ้น!

ตอนนั้นเอง เพื่อนร่วมชั้นกลุ่มหนึ่งก็พากันแท็ก @ เขาไม่หยุด

@เฉินเสวียน ตอนนี้นายอยู่ขอบเขตผลัดปุถุชนขั้นไหนแล้วอะ?

@เฉินเสวียน นายน้อยเฉินเชื่อฉันเถอะ พวกเราอย่าไปทนรับความอัปยศนี้เลย เราไม่ลงสอบสายยุทธ์แล้วเนอะ!

@เฉินเสวียน นายน้อยตั้งใจอ่านหนังสือเถอะ ความจริงคณะอักษรศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ หรือสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์ก็ดีมากอยู่นะ!

คนกลุ่มหนึ่งพากันประชดประชันเหน็บแนม แต่นี่มันก็แค่เก่งหน้าคีย์บอร์ด ถ้ามาอยู่ต่อหน้าจริง คนพวกนี้คงไม่กล้าผายลมออกมาแม้แต่ครึ่งคำด้วยซ้ำ

ขณะนั้นเอง ลูกน้องสองคนก็โผล่มาแชทขึ้นมาทันที