บทที่ 77 สามสาวร่วมด้วยช่วยกัน เย่ฝานสติแตก

บทที่ 77 สามสาวร่วมด้วยช่วยกัน เย่ฝานสติแตก

เฉินเสวียนซาบซึ้งจนคว้ามือเล็กๆ ของหานปิงลั่วเอาไว้หมับ

"นี่ให้ผมยืมเหรอ?!"

เหตุการณ์กะทันหันนี้ทำให้ใบหน้าของหานปิงลั่วแดงระเรื่อขึ้นมาทันที ทว่าน่าแปลกที่เธอไม่ได้ขัดขืน และสบสายตาอันเร่าร้อนของเฉินเสวียนพลางเอ่ยเสียงเบา

"คนในครอบครัวเดียวกันทั้งนั้น จะพูดเรื่องยืมทำไม..."

เรื่องถอนหมั้นตอนนี้หานปิงลั่วไม่คิดถึงมันเลยสักนิด เลือดบริสุทธิ์บรรพกาลก็รับมาแล้ว ตั้งแต่ตอนนั้นในใจเธอก็ยอมรับเฉินเสวียนไปโดยปริยาย

ยิ่งไปกว่านั้นเฉินเสวียนก็ไม่ได้เป็นคนไร้ค่ามาโดยตลอด แถมช่วงสองสามวันมานี้ยังมีหลี่เจี้ยนซินหรือกระทั่งน้องสาวของเธอคอยจ้องตาเป็นมัน หานปิงลั่วจึงเกิดความรู้สึกถึงวิกฤตขึ้นมาในใจตั้งนานแล้ว

แต่จะให้เธอไปสารภาพความรู้สึกกับเฉินเสวียนตรงๆ เธอก็ทำไม่ลง