กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 69 เปิดไพ่หมดหน้าตัก ฉันทำได้ทุกอย่าง!
เฉินเสวียนขยันขันแข็งราวกับผึ้งงานตัวน้อย เลือดพิษถูกเฉินเสวียนดูดออกมาทีละคำแล้วบ้วนทิ้งไว้ด้านข้าง
ไป๋หลิงเอ๋อร์ค่อยๆ รู้สึกดีขึ้นมาก
ความรู้สึกไม่สบายตัวบนร่างมลายหายไป ทว่าเมื่อกลับมามีสติแจ่มชัด เธอกลับยิ่งรู้สึกอับอาย
สัมผัสแปลกประหลาดตรงหน้าอกทำให้ใบหน้าของไป๋หลิงเอ๋อร์แดงก่ำ ก่อนหน้านี้เพื่อเอาชีวิตรอดจึงไม่ทันได้สนใจอะไร แต่ตอนนี้...
พอวิกฤตคลี่คลาย สิ่งที่ทำให้เธออายยิ่งกว่าคือท่าทางของทั้งสองคนในเวลานี้
เมื่อสัมผัสได้ถึงมือใหญ่อันทรงพลังตรงเอวคอดกิ่วด้านหลัง ไป๋หลิงเอ๋อร์ก็กัดริมฝีปากล่างด้วยความอับอาย...
"จะดูดก็ดูดไปสิ ทั้งกอดทั้งรั้ง แถมยังลูบสะโพกอีก มันหมายความว่ายังไงกันฮะ?"
ไป๋หลิงเอ๋อร์รู้สึกว่าเจ้าเด็กนี่กำลังถือโอกาสเอาเปรียบเธออยู่ชัดๆ