กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 67 ไป๋หลิงเอ๋อร์ที่ตกเป็นเหยื่อพิษร้ายของไอ้เฒ่าเจ้าเล่ห์...
ไป๋หลิงเอ๋อร์หันขวับกลับไป ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรที่มีชายชราสองคนปรากฏตัวขึ้นด้านหลังไม่ไกลจากเธอนัก
ทั้งสองหน้าตาเหมือนกันเปี๊ยบ หากจะบอกว่ามีวิธีเดียวที่ใช้แยกแยะได้ ก็คือปานเขียวแผ่นใหญ่บนใบหน้าของแต่ละคน คนหนึ่งอยู่ข้างซ้าย อีกคนอยู่ข้างขวา เมื่อต้องแสงจันทร์สลัวรางจึงยิ่งดูชวนขนลุกเป็นพิเศษ
"ขอบเขตผ่าสมุทรเหรอ?"
สายตาของไป๋หลิงเอ๋อร์หรี่ลง ร่างกายพลันเกร็งแน่น
การที่สามารถมาปรากฏตัวข้างหลังเธอได้อย่างไร้สุ้มเสียง กระทั่งเข้ามาระยะสิบกว่าเมตรถึงทำให้เธอรู้ตัว ขอบเขตพลังของทั้งสองอย่างน้อยๆ ก็ต้องเป็นขอบเขตผ่าสมุทร
"แกเป็นใคร?" ชายชราทางซ้ายเอ่ยปากถามเสียงเย็นยะเยือก เลือดลมทั่วร่างพลุ่งพล่านซัดสาดออกมา
"พี่ใหญ่ ใครน่ะมันไม่สำคัญแล้ว..." ชายชราทางขวาเอ่ยขึ้นช้าๆ แววตาอำมหิตมืดมนจนน่ากลัว