บทที่ 54 พี่เย่ ช่วยผมด้วย!

บทที่ 54 พี่เย่ ช่วยผมด้วย!

หมัดที่ดูแสนจะธรรมดาสามัญนั้นราวกับแฝงไว้ด้วยพลังมหาศาลอันไร้เทียมทาน

หลี่สยงคาดไม่ถึงเลยว่าเพียงแค่เสี้ยววินาทีที่ปะทะกัน หมัดของตนจะพ่ายแพ้ยับเยินลงอย่างรวดเร็ว

เขาเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ทำได้แค่มองตาค้างขณะที่หมัดอันดูไร้เทียมทานนั้นทำลายปราณหมัดกังคุ้มกายของตนจนแตกกระจุย จากนั้นแขนทั้งข้างของเขาก็เริ่มบิดเบี้ยว

กร๊อบแกร๊บ—

กระดูกส่งเสียงราวกับสายที่ตึงเปรี๊ยะ เสียงนั้นทำเอาหลี่สยงถึงกับขนหัวลุก

ทว่านั่นเป็นเพียงแค่ชั่วพริบตา ในเสี้ยววินาทีต่อมา สายที่ตึงเปรี๊ยะนี้ก็ขาดผึงลงในที่สุด แขนทั้งข้างของเขาบิดเบี้ยวผิดรูป พริบตาเดียวพลังสายนี้ก็บดขยี้แขนของเขาจนแหลกละเอียดกลายเป็นละอองเลือด!

ตูม—

ร่างของทั้งสองกระเด็นลอยละลิ่วออกไป เลือดสาดกระจายวาดเป็นเส้นโค้งอันงดงามกลางอากาศ...

"น...นี่มันเป็นไปได้ยังไงกัน!"