บทที่ 18 หานปิงหลิงผู้ได้ยินเสียงในใจของเฉินเสวียนเช่นกัน...

บทที่ 18 หานปิงหลิงผู้ได้ยินเสียงในใจของเฉินเสวียนเช่นกัน...

ชั่วขณะหนึ่งเฉินเสวียนถึงกับสงสัยว่าตัวเองตาฝาดไปหรือเปล่า แต่หานปิงหลิงที่อยู่ตรงประตูกลับยังคงยิ้มแย้มพร้อมกับโบกไม้โบกมือให้

เฉินเสวียนหมดอาลัยตายอยากในชีวิตขึ้นมาทันที

เพิ่งจะพูดอยู่หยกๆ ว่าหานปิงหลิงไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับตัวเองเลย หันกลับมาอีกทีเธอก็มาเยือนถึงบ้านแล้วเนี่ยนะ?

ทำไมถึงรู้สึกเหมือนว่าสองพี่น้องตระกูลหานคู่นี้จ้องจะคอยขัดแข้งขัดขากับเขาไปเสียทุกเรื่องเลย

เมื่อมองดูหานปิงหลิง เฉินเสวียนก็รู้สึกหนังหัวชาขึ้นมาทันที

เพิ่งจะคาดเดาความคิดของเย่ฝานเสร็จ หานปิงหลิงในตอนนี้จึงน่ากลัวยิ่งกว่าหานปิงลั่วเสียอีก เพราะเป็นไปได้อย่างยิ่งว่านี่คือเป้าหมายต่อไปของเย่ฝาน

เฉินเสวียนไม่อยากโดนลูกหลงเพราะหานปิงหลิง จนต้องไปพัวพันกับเย่ฝานอีก