บทที่ 5 จู่ๆ ก็เลิกตามตื๊อ นี่ถึงกับแอบใจหายอยู่บ้างงั้นเหรอ?

บทที่ 5 จู่ๆ ก็เลิกตามตื๊อ นี่ถึงกับแอบใจหายอยู่บ้างงั้นเหรอ?

เฉินเสวียนรู้สึกเพียงความร้อนรุ่มแล่นพล่านไปทั่วร่าง พลังปราณเลือดภายในกายเดือดพล่าน

เดิมทีขอบเขตผลัดปุถุชนคือระดับพื้นฐานในการทลายขีดจำกัดร่างกายของมนุษย์ปุถุชน เพื่อหลอมรวมพลังปราณเลือดภายในกายและก้าวสู่ระดับนักยุทธ์

ทว่าในยามนี้ เฉินเสวียนกลับรู้สึกราวกับว่าภายในร่างกายกำลังให้กำเนิดขุมพลังอันไร้ขีดจำกัด!

พลังสายนี้เหนือล้ำกว่าความรับรู้ของเฉินเสวียนไปอย่างสิ้นเชิง พลังปราณเลือดของเขาขยายใหญ่และควบแน่นขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งร่างกายเนื้อหนังเกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ

เรือนร่างที่เดิมทีค่อนข้างธรรมดากลับกลายเป็นกำยำล่ำสัน กล้ามเนื้อบนตัวเป็นมัดคมชัด

“นี่ไม่ใช่พลังปราณเลือดที่ขอบเขตผลัดปุถุชนจะพึงมีได้เลยสักนิด!”

เมื่อสัมผัสถึงพลังภายในร่างกาย เฉินเสวียนก็ต้องตระหนกตกใจ