กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 2 พล็อตมันไม่ได้ดำเนินไปแบบนี้นี่หว่า!
หานปิงลั่วหรี่ตาลง ไม่อยากจะเชื่อเลยจริง ๆ
แต่ว่า...
หานปิงลั่วจ้องมองเฉินเสวียนอย่างพินิจพิเคราะห์
ถ้าไม่ได้ยินกับหูคงไม่รู้เลย ว่าที่แท้ตลอดเวลาที่ผ่านมาเฉินเสวียนคิดแบบนี้มาโดยตลอด!
ปากบอกว่ารักใคร่ชอบพอเธออย่างลึกซึ้ง แต่ในใจกลับเป็นแบบนี้เนี่ยนะ!
ได้เลย เฉินเสวียน ที่แท้บทบาทหนุ่มคลั่งรักตลอดสามปีที่ผ่านมา นายแกล้งทำมาตลอดสินะ!
นายถึงกับอยากให้ฉันเกลียดนาย? อยากให้ฉันอยู่ห่าง ๆ จากนายให้ไกล ๆ งั้นเหรอ?
จะอธิบายความรู้สึกของหานปิงลั่วในตอนนี้อย่างไรดี มันเหมือนกับเพิ่งมารู้ว่าคนที่ตามจีบตัวเองอย่างคลั่งไคล้ ที่แท้ก็แค่เล่นละครตบตามาตลอดงั้นเหรอ?
มันน่าโมโหชะมัด!