ตอนที่ 38 เก็บค่าคุ้มครอง

ตอนที่ 38 เก็บค่าคุ้มครอง

ยุ่งจนถึงห้าทุ่มกว่า ในที่สุดก็ได้พักหายใจบ้างสักที ลูกค้าในร้านก็ทยอยกลับกันไปเกือบหมดแล้ว

จงเข่อก็พาผิงผิงกลับไปพักผ่อนที่บ้านก่อนแล้ว

ตอนนั้นเอง หน้าร้านก็มีคนเดินเข้ามาสิบกว่าคน แต่ละคนสักลายพร้อยเต็มแขน สีผมก็ย้อมกันฉูดฉาดหลากสี

คนพวกนี้พอเข้าร้านมาก็ส่งเสียงเอะอะโวยวาย หัวโจกคนนำเดินไปนั่งที่โต๊ะว่างตัวหนึ่ง ส่วนลูกน้องที่เหลือก็เห็นเก้าอี้ตรงไหนว่างก็นั่งตรงนั้น

ปัง! เสียงหนึ่งดังขึ้น

ตัวหัวหน้าตบโต๊ะอย่างแรงพลางตะโกนลั่น “ตายกันหมดแล้วหรือไงวะ!”

พวกเฉินหลินกับฉินซือยวิ่นกำลังนั่งคุยกันอยู่ที่เคาน์เตอร์ด้านหน้า พอเฉินหลินเห็นเข้าจึงลุกเดินมาหาคนคนนี้ด้วยตัวเอง “เถ้าแก่ อยากสั่งอะไรดีคะ”