ตอนที่ 2 หลานสาวเจอกันแต่จำไม่ได้

ตอนที่ 2 หลานสาวเจอกันแต่จำไม่ได้

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา

เครื่องบินโดยสารที่เฉินผิงนั่งมาก็ร่อนลงจอดที่ท่าอากาศยานหนานไห่อย่างนิ่มนวล

เขารีบร้อนเดินออกมานอกสนามบิน โบกแท็กซี่คันหนึ่ง แล้วมุ่งหน้ากลับบ้านด้วยใจที่ร้อนรน

บ้านของเฉินผิงอยู่ในหมู่บ้านชานเมืองแถบชานเมือง แม้จะไม่ได้อยู่ใจกลางเมือง แต่ก็ไม่ได้ไกลจากตัวเมืองมากนัก

ไม่นานนัก เฉินผิงก็มาถึงปากทางเข้าหมู่บ้านชานเมือง ความรู้สึกคุ้นเคยแล่นวาบขึ้นมาทันที โดยเฉพาะร้านโชห่วยตรงปากทางเข้าที่ยังเปิดอยู่ แถมยังขยายใหญ่กว่าตอนที่เขาจากไปจนดูเหมือนมินิมาร์ทขนาดย่อม

“เถ้าแก่ ซื้อของหน่อยครับ”

เฉินผิงเดินเข้าไปทักทายอย่างคนคุ้นเคย พูดพลางยิ้มร่า

“พ่อหนุ่ม จะเอาอะไรจ๊ะ”