กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 19 “ศิลปะ” แห่งการล่า
เมื่อประตูเหล็กกล้าผสมที่หนักอึ้งเลื่อนเปิดออกจนสุด สายลมเย็นยะเยือกที่ปะปนไปด้วยกลิ่นอายของน้ำแข็งและความเน่าเปื่อยก็พัดกรูเข้ามาในทันที
โลกหลังวันสิ้นโลกเป็นครั้งแรกที่เผยโฉมหน้าอันแท้จริงที่สุดออกมาเบื้องหน้าหลินยวน
ท้องฟ้าเป็นสีเทามัว แสงอาทิตย์ส่องทะลุผ่านชั้นเมฆลงมาอย่างอ่อนแรง เคลือบย้อมทุกสรรพสิ่งให้กลายเป็นสีสันแห่งความตายที่เงียบงัน ป่าเขาที่เคยเขียวชอุ่มบัดนี้กลับดูอ้างว้าง ใบไม้แห้งสีเหลืองถูกปกคลุมไปด้วยน้ำค้างแข็งบาง ๆ
หลินยวนไม่ได้พุ่งออกไปในทันที
เขายืนนิ่งอยู่ที่หน้าประตูราวกับรูปปั้นที่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับความมืด แว่นตายุทธวิธีบนหมวกกำลังสแกนสภาพแวดล้อมโดยรอบอย่างเงียบเชียบ