กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 182 เมืองร้างและข่าวลือ
บทที่ 182 เมืองร้างและข่าวลือ
ณ หมู่บ้านเล็กๆ แถบชายขอบหางเฉิง ผู้คนไม่น้อยกำลังยืนรอรถอยู่ที่ชานชาลารถประจำทางแถบชานเมือง
"เหตุใดวันนี้รถประจำทางคันนี้ถึงยังไม่มาเสียทีนะ"
"นั่นน่ะสิ แม้เวลาจะไม่ตรงเวลาเท่าใดนัก แต่เนิ่นนานปานนี้ก็น่าจะมาถึงได้แล้ว"
"เมื่อวานหลานชายบ้านข้าก็ไม่กลับมา ไม่รู้ว่าไปทำอะไรอยู่ในหางเฉิง"
"คงมิใช่เกิดเรื่องอันใดขึ้นกระมัง เมื่อวานบนท้องฟ้ามิใช่ปรากฏเมฆหลากสีสันหรอกหรือ"
"เป็นไปมิได้ หางเฉิงเป็นสถานที่ใดกัน ที่อื่นอาจเกิดเรื่องได้ แต่หางเฉิงไม่มีทางเกิดเรื่องเด็ดขาด"