กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 177 บำเพ็ญเพียรถ้วนหน้า
บทที่ 177 บำเพ็ญเพียรถ้วนหน้า
ที่สำคัญคือ ดูเหมือนซุนอู้คงเองก็สัมผัสถึงการมีอยู่ของตนเองไม่ได้เช่นกัน
นี่มันแปลกประหลาดเกินไปแล้ว!
หลงผิ่นเซวียนแย้มยิ้ม พลันยื่นนิ้วแตะลงที่หว่างคิ้วของตน จากนั้นสำนักศึกษาขนาดมหึมาหลังหนึ่งก็ปรากฏขึ้นกลางเวหา เขาก้าวเท้าเดินเข้าสู่ประตูใหญ่ของสำนักศึกษา แล้วนั่งขัดสมาธิลงบนลานฝึกบำเพ็ญเพียร ปล่อยให้กลิ่นอายพลังของตนโอบคลุมทั่วทั้งสำนักศึกษาเอาไว้
สำนักศึกษาแห่งนี้หลอมสร้างขึ้นตามแบบของวังมังกร หลงผิ่นเซวียนจึงสามารถควบคุมได้โดยตรง
ยามที่เขาเชื่อมโยงกลิ่นอายพลังของตนเข้ากับสำนักศึกษา ทั้งสำนักศึกษาก็พลันเลือนหายไปกลางเวหาเสมือนสลายไปในอากาศธาตุ