กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 161 หลอกล่อมหาปราชญ์เสมอฟ้า
บทที่ 161 หลอกล่อมหาปราชญ์เสมอฟ้า
หลงผิ่นเซวียนสวมชุดคลุมยาวสีทองอร่ามทั้งตัว นี่คือสิ่งที่แปรสภาพมาจากเกล็ดที่ผลัดออกมาจากร่างของตนหลังจากเลื่อนระดับ เขามองดูศีรษะวานรที่มอมแมมและมีต้นหญ้าขึ้นอยู่ไม่น้อยเบื้องหน้า พลางย่อกายนั่งลงด้วยรอยยิ้ม
"สวัสดี ข้าออกมาเดินเล่น ผ่านมาทางนี้ คิดไม่ถึงว่าจะเห็นปีศาจตนหนึ่งถูกกดทับอยู่ใต้ภูเขา"
หลงผิ่นเซวียนหมายจะยื่นมือไปดึงวัชพืชบนศีรษะของวานรหินออกเพื่อดูหน้าตาของมัน
แต่วานรหินกลับโบกมือปัดมือของหลงผิ่นเซวียนออกไป "เจ้าเป็นใครกัน"