0112 บทที่ 112 'ฟ้าดิน' อันซับซ้อน

บทที่ 112 'ฟ้าดิน' อันซับซ้อน

บทที่ 112 'ฟ้าดิน' อันซับซ้อน

ในท้ายที่สุด ผู้คนและเหล่าปีศาจทั้งหมดต่างพากันเดินทางกลับไปพร้อมสิ่งตอบแทนเต็มไม้เต็มมือ

เมื่อถึงช่วงท้าย หลงผิ่นเซวียนก็รู้สึกว่าร่างกายของตนเริ่มจะทานทนไม่ไหวอยู่บ้างแล้ว

ก่อนหน้านี้เขาเปิดใช้วิชาชี้นำติดต่อกันมาหลายวันเพียงนั้น ยังไม่เคยเหน็ดเหนื่อยถึงขนาดนี้มาก่อน

ต้องรู้ไว้ว่า ยามที่ตั้งแท่นเทศนาธรรมในหางเฉิงก่อนหน้านี้ การที่วาจาของหลงผิ่นเซวียนสามารถประทับแน่นอยู่ในใจของผู้บำเพ็ญเพียรและเหล่าปีศาจเหล่านั้นได้อย่างมั่นคง ล้วนเป็นอานุภาพของวิชาชี้นำทั้งสิ้น

บรรดาปีศาจที่ปกติไม่กินคนไร้ซึ่งผู้มีพรสวรรค์ชั้นเลิศ หรือไร้ซึ่งผู้ที่อาศัยกุศลผลบุญบรรลุเป็นเซียนอย่างรวดเร็วกระนั้นหรือ

ย่อมต้องมีอยู่แล้ว เรื่องเช่นนี้พวกมันจะไม่รู้เชียวหรือ

ย่อมต้องรู้อย่างแน่นอน