0082 บทที่ 82 นัดหมายตีสาม

บทที่ 82 นัดหมายตีสาม

บทที่ 82 นัดหมายตีสาม

ดังนั้นเมื่อเดินมาถึงตรงนี้แล้วกลายเป็นทางตัน จึงทำให้สวี่เซียนรู้สึกงุนงงไปชั่วขณะ

เขาเอื้อมมือไปลูบคลำกำแพงตรงซุ้มประตูกลมนั้นตามสัญชาตญาณ "ตรงนี้จะมีกำแพงได้อย่างไรกัน"

ทว่าพอเขาลูบคลำเช่นนั้น กลับคว้าได้เพียงความว่างเปล่า ร่างกายซวนเซเสียหลักจนพลัดร่วงเข้าไปด้านใน

ด้านหลังซุ้มประตูที่เรียกกันว่าสวนหลังเรือน แท้จริงแล้วก็คือมิติประจำกายของหลงผิ่นเซวียน ซึ่งด้านในได้เพาะปลูกพืชผักผลไม้ที่พวกเขารับประทานกันในยามนี้ ทั้งยังมีสมุนไพรสำหรับหลอมโอสถอีกด้วย

เมื่อไป๋ซู่เจินเห็นสวี่เซียนเดินเข้าไปในสวนหลังเรือน คิ้วของนางก็พลันขมวดมุ่นเล็กน้อย

สวนหลังเรือนมิใช่สถานที่ที่ผู้ใดจะเข้าไปตามอำเภอใจได้ ตัวนางเองก็มิใช่ข้อยกเว้น