0053 บทที่ 53 อับจนถ้อยคำ

บทที่ 53 อับจนถ้อยคำ

บทที่ 53 อับจนถ้อยคำ

ท่อนไม้ที่คนผู้นั้นถืออยู่ในมือดูประหลาดตายิ่งนัก

มิใช่ว่าตัวท่อนไม้นั้นประหลาด ทว่าท่าทางที่เขาถือนั้นต่างหากที่ประหลาดพิกล

มิได้แนบขวางอยู่ใต้ริมฝีปาก และมิได้จ่อตรงอยู่ใต้ริมฝีปาก หากแต่ถือเว้นระยะห่างจากปากเล็กน้อยประหนึ่งกำลังถือขวดสุราดื่มอย่างไรอย่างนั้น

หนังสือเล่มนี้เผยแพร่เป็นที่แรกทั่วทั้งเครือข่ายโดยถวนค่านดอทคอม

"ควันไฟลอยอ้อยอิ่งสู่เวหา ขวางกั้นสายนทีนับหมื่นลี้!"

เสียงเพลงดังแว่วออกมาจากปากของเขาเป็นระลอก บนใบหน้ายังปรากฏแววเคลิบเคลิ้มลุ่มหลง

เจี่ยซวี่เหวินกะพริบตาปริบๆ อย่างงุนงง ฟังจากน้ำเสียงและมองจากรูปโฉมนี้ ย่อมเป็นเหยียนเจิ้งไม่ผิดแน่!

ทว่าคนที่ทำตัวเพี้ยนถึงเพียงนี้ จะเป็นเหยียนเจิ้งจริงหรือ