กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 49 ผลัดเวร
บทที่ 49 ผลัดเวร
หวังจวิ้นได้ยินถึงตรงนี้ก็หัวเราะเบาๆ สองครา "สุราเลิศรสของหางเฉิงไม่มีชื่อเสียงอันใดจริงๆ ทว่าชาเขียวกลับเลื่องลือระบือไกลไปทั่วหล้า ที่ขึ้นชื่อที่สุดย่อมเป็นหลงจิ่ง ทั้งยังมีเสวี่ยสุ่ยอวิ๋นลวี่ที่มีรสสัมผัสพลิ้วไหวบริสุทธิ์ก็มีชื่อเสียงไม่น้อยในท้องถิ่นแห่งนี้"
เหรินเผิงเยี่ยนกลับโคลงศีรษะไปมา เขาเงยหน้าดื่มสุราในจอกของตนจนหมดในอึกเดียว จากนั้นจึงหยิบขวดสุราผลึกคริสตัลออกมาจากถุงเก็บของ "ในเมื่อมีอาหารเลิศรส ย่อมไม่อาจลืมสุราชั้นยอดได้ หางเฉิงไม่มี แต่ข้ามี! สุราเลื่องชื่อที่ระบือไกลทั่วสำนักเหวินชาง! กลั่นจากแก่นสารสมุนไพร 999 ชนิด นามว่าเซียนเมามาย มีข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือเมามายได้ง่ายดายยิ่งนัก! ฮิๆ!"