0040 บทที่ 40 เตาปรุงยาไร้เทียมทาน

บทที่ 40 เตาปรุงยาไร้เทียมทาน

บทที่ 40 เตาปรุงยาไร้เทียมทาน

ใช่ว่าพวกหลงผิ่นเซวียนไม่อยากกินเนื้อสัตว์ดีๆ เสียเมื่อไร

หากแต่ลูกไก่ลูกเป็ดที่เลี้ยงไว้ในสวนหลังเรือนนั้นเติบโตช้าเกินไปต่างหากเล่า

ด้วยไม่มีวิชาเพาะปลูกคอยส่งเสริมเฉกเช่นพืชผัก แม้ลูกไก่ลูกเป็ดเหล่านั้นจะได้รับการหล่อเลี้ยงจากพลังวิญญาณ แต่ความเร็วในการเติบโตจนโตเต็มวัยกลับเชื่องช้ายิ่งนัก ย่อมไม่อาจตอบสนองความต้องการของบรรดาผู้บำเพ็ญเพียรและเหล่าปีศาจได้เลย จึงทำได้เพียงออกไปหาซื้อเนื้อสัตว์จากภายนอกเท่านั้น

อันที่จริงระดับความอิ่มท้องของผู้บำเพ็ญเพียรก็มิได้ต่างจากชาวบ้านทั่วไปเท่าใดนัก มีเพียงเหล่าปีศาจเท่านั้นที่นิยามความอิ่มท้องแตกต่างกันไปในแต่ละตน เพราะอย่างไรเสียเผ่าพันธุ์ดั้งเดิมก่อนกลายร่างเป็นปีศาจของพวกมันก็ล้วนไม่เหมือนกัน