กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 26 พักโรงเตี๊ยม
บทที่ 26 พักโรงเตี๊ยม
หลงผิ่นเซวียนเหยียบเมฆมงคลร่อนลงบนถนน ทอดสายตามองคฤหาสน์ที่แปรเปลี่ยนเป็นโอ่อ่าหมดจดราวกับใหม่เอี่ยม แววตาพลันไหวระริก
จวนสกุลไป๋
ที่แท้ก็เป็นไป๋ซู่เจินจริงๆ!
ในฐานะคนจากโลกยุคใหม่ แม้หลงผิ่นเซวียนจะยังมีอายุน้อย ทว่าละครชุดคลาสสิกอย่างตำนานนางพญางูขาวย่อมไม่มีทางไม่เคยดู โดยเฉพาะความรักสะเทือนฟ้าดินระหว่างไป๋ซู่เจินกับสวี่เซียน รวมถึงบุญคุณความแค้นในเรื่อง ซึ่งถูกนำไปดัดแปลงสร้างใหม่มากมายหลายฉบับ
ไป๋ซู่เจินบำเพ็ญเพียรเพียงหนึ่งพันปีก็สามารถแตะถึงธรณีประตูแห่งการทะยานสู่เบื้องบนได้ นับว่ามีศักยภาพอันล้ำเลิศ ภายหลังได้รับการชี้แนะจากกวนอินต้าซื่อ ว่าจำต้องสะสางบุพเพกรรมในแดนมนุษย์ให้สิ้น จึงจะสามารถทะยานสู่แดนเซียนได้
ทว่าในสายตาของหลงผิ่นเซวียน นี่มันไร้สาระสิ้นดี!