เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 14 การสั่งสอนไร้แบ่งแยก
บทที่ 14 การสั่งสอนไร้แบ่งแยก
รสมือของหอโหลวว่ายโหลวนั้นนับว่าไม่เลวจริงๆ ทว่าก็มิได้เลิศล้ำถึงเพียงนี้ สาเหตุหลักคือเหล่าผู้บำเพ็ญเพียรส่วนใหญ่ไม่ใคร่ใส่ใจเรื่องอาหารการกิน แม้หอโหลวว่ายโหลวแห่งนี้จะมีคนจากสำนักหนึ่งคอยดูแล ทว่าพวกเขาก็ไม่เคยมาลิ้มลองเลยสักครา
ทว่าประเด็นสำคัญก็คือ การได้แย่งกันกินนั้นมันอร่อยกว่ามากนัก!
ยิ่งมีผู้ที่นั่งอยู่ข้างๆ กินอย่างเอร็ดอร่อยถึงเพียงนี้ ทั้งยังคอยแย่งอาหารตรงหน้าพวกเขาอยู่เป็นระยะ ยามได้กินร่วมด้วยย่อมรู้สึกว่าโอชายิ่งขึ้นเป็นธรรมดา!
หลงจู๊หลิงซิงและเสี่ยวเอ้อร์มองดูท่านอาและเหล่าผู้อาวุโสร่วมสำนักรวมถึงต่างสำนักที่ยามปกติมักจะวางท่าสูงส่ง บัดนี้กลับสวาปามอย่างไม่รักษาภาพลักษณ์เลยแม้แต่น้อย จนต่างพากันอ้าปากค้างตาค้าง
นี่แหละที่เรียกว่าสหายร่วมโต๊ะอาหาร!