บทที่ 169: ต้นตอของความมุ่งร้าย

บทที่ 169: ต้นตอของความมุ่งร้าย

เฟิ่นเฟิ่นใช้ขาหน้ากอดมือเธอไว้ น้ำตาคลอ ก่อนจะเริ่มส่งเสียงงึมงำฟ้อง

สีจือพูดไม่ออก เธอบีบหูใหญ่ของมัน “ถ้าไม่ชอบเสี่ยวจิน งั้นก็ไปเล่นกับเสี่ยวหงสิ”

เฟิ่นเฟิ่นส่ายหัวดิก รอบตัวเสี่ยวหงมีแมงป่องแค้นชาดตามติดอยู่เป็นฝูง พวกมันพอใจทีไรก็สะบัดหางไปมาอย่างแรง ตัวเล็กๆ อย่างมันไปอยู่ด้วยไม่ปลอดภัยเลยสักนิด

เฟิ่นเฟิ่นไต่ตามแขนเธอขึ้นไปเกาะบนไหล่ แล้วเอาหัวฟูๆ ถูแก้มเธอไม่หยุด สีจือก็ปล่อยมันตามใจ

ต้นไม้ในสวนผลไม้มีช่วงออกผลไม่ตรงกัน ถึงจะใช้เวทมนตร์เร่งพฤกษาทุกวัน แต่ต้นไม้บางต้นก็ยังอยู่ในช่วงออกดอก ต้นที่ขยันออกผลที่สุดคงหนีไม่พ้นต้นผลลั่วลั่วของท้องถิ่น ขอแค่มีสารอาหารเพียงพอ ก็ออกผลได้รุ่นแล้วรุ่นเล่า