บทที่ 165: ลอร์ดผู้ครองดินแดนชาวเค่อหลี่ม่าน

บทที่ 165: ลอร์ดผู้ครองดินแดนชาวเค่อหลี่ม่าน

อาลาลาโบกมือ หีบไม้หลายใบก็ปรากฏขึ้นบนพื้นที่ว่าง

เมื่อเปิดหีบไม้ทีละใบ ก็พบอาหารที่เตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว ทั้งมันฝรั่งกับมันเทศต้มสุก ส่วนผักกาดขาวและแตงกวาก็หั่นแล้วผัดจนเสร็จ แม้จะเย็นชืดไปแล้ว แต่กลิ่นหอมยังคงเข้มข้น

อวี๋เหม่ยเหรินยังใส่ผงดอกฝิ่นลงไปเล็กน้อย ทำให้คนที่ได้กลิ่นอยากกินขึ้นมา พอกินแล้วก็ยังอยากกินต่ออีก

คนที่อดอยากมานานไม่มีทางปฏิเสธของอร่อยแบบนี้ได้

ทันทีที่กลิ่นหอมลอยออกมา ทุกคนรวมถึงลอร์ดผู้ครองดินแดนชาวเค่อหลี่ม่านต่างก็ทำหน้าตาน้ำลายสอ ดวงตาเป็นประกาย แทบอยากพุ่งเข้าไปกินให้เต็มที่เดี๋ยวนั้น

“หอมจังเลย คุณอาลาลา นี่คืออะไรเหรอ ถึงได้น่ากินขนาดนี้”

กลิ่นหอมนั่นชวนกินจริง ๆ ขนาดเธอยังเริ่มอยากอาหารขึ้นมาเล็กน้อย