บทที่ 162: กล้วยไม้ผีธารจันทรา

บทที่ 162: กล้วยไม้ผีธารจันทรา

“พุ่ยๆๆ”

สีจือวิ่งออกจากเรือนเวทมนตร์ เปิดหน้ากากบนใบหน้าออกแล้วถุยน้ำลายลงบนพื้นทรายข้างๆ

เสี่ยวไป๋กำลังดื่มน้ำอยู่ใกล้ๆ พอได้กลิ่นจากตัวเธอก็ถึงกับขย้อนก่อนวิ่งหนีไป แม้แต่เฟิ่นเฟิ่นที่ชอบเข้ามาคลอเคลียเธออยู่เสมอก็ยังวิ่งหนีไปไกล

ตั้งแต่ท่านลอร์ดผู้ครองดินแดนเริ่มปรุงยา จมูกของพวกมันก็ต้องทนทุกข์ทรมานอย่างหนัก

ยังบอกว่าจะให้ไร้สีไร้กลิ่นอีก กลิ่นแบบนี้ต่อให้เป็นคนโง่ได้กลิ่นก็ยังไม่กล้ากิน

สีจือล้างหน้า โชคดีที่ค่าต้านพิษของเธอเต็มพิกัด ไม่อย่างนั้นคนอื่นยังไม่ทันโดนพิษ เธอคงล้มไปก่อนแล้ว

นับจากปรึกษากันเรื่องวางยาจนถึงตอนนี้ก็ผ่านมาสามวันแล้ว สายลับจากดินแดนเค่อหลี่ม่านถูกจับไปสามกลุ่ม แต่เธอยังปรุงยาพิษไม่สำเร็จ