บทที่ 127: งานประมูลลู่เซ่อหลาน

บทที่ 127: งานประมูลลู่เซ่อหลาน

หลังจากริคาร์ตออกไปแล้ว สีจือก็ถามคามิลลาเกี่ยวกับสถานการณ์ของเขา

คามิลลากับริคาร์ตมาจากเมืองเดียวกันและอยู่ด้วยกันมานาน เธอจึงรู้เรื่องของเขาดีกว่า

ริคาร์ตไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไร แต่ก็ไม่ใช่คนละเอียดรอบคอบ มักลืมโน่นลืมนี่อยู่บ่อย ๆ ปกติเธอเป็นคนคอยกำกับดูแลการทำงานของเขา เขาเลยไม่เคยทำพลาด แต่พอต้องทำงานคนเดียวก็เกิดเรื่องขึ้นจนได้

ด้วยนิสัยแบบนี้ เขาคงรับผิดชอบงานใหญ่ไม่ได้ ต่อไปสีจือน่าจะไม่มอบหมายภารกิจสำคัญอะไรให้เขาอีก

ส่วนบทลงโทษทาสที่ก่อเรื่องนั้นเบาเกินไป การอดอาหารหนึ่งมื้อกับทำงานเพิ่มอีกหน่อยยังไม่พอให้พวกเขาเกรงกลัวกฎของดินแดนจนยอมปฏิบัติตาม