ตอนที่ 17 วรรณกรรมเยาวชน วางจำหน่าย

นิตยสารในประเทศเริ่มก่อร่างสร้างตัวมาตั้งแต่ยุคทศวรรษ 1960 ก่อนจะก้าวเข้าสู่ยุคเติบโตอย่างก้าวกระโดดในทศวรรษ 1970 ถึง 1980 และรุ่งเรืองถึงขีดสุดในทศวรรษ 1990

"ตู๋เจ่อ", "จืออิน", "กู้ซื่อฮุ่ย" และ "ชิงเหนียนเหวินไจ" ที่คนรุ่นยุค 80s และ 90s คุ้นเคย ล้วนเป็นสี่จตุรเทพด้านยอดขายนิตยสารในยุคนั้น

ตามข้อมูลจากสถาบันสำรวจที่น่าเชื่อถือระบุว่า ในช่วงที่พีคที่สุด ยอดตีพิมพ์เฉลี่ยต่อเดือนของ "กู้ซื่อฮุ่ย" สูงถึงสิบล้านเล่ม ส่วนเล่มอื่น ๆ ที่รองลงมาก็ยังมียอดขายรายเดือนมากกว่าห้าล้านเล่มทั้งสิ้น

ซึ่งเรื่องนี้มีความเกี่ยวข้องกับสไตล์ของนิตยสารแต่ละฉบับอยู่ไม่น้อย

"ตู๋เจ่อ" ในช่วงแรกสุดใช้ชื่อว่า "ตู๋เจ่อเหวินไจ" โดยเลียนแบบนิตยสารวารสารที่ใหญ่ที่สุดของอเมริกา ภายหลังถูกฟ้องร้องจึงเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบัน

ตอนเริ่มก่อตั้ง จุดมุ่งหมายของมันคือพยายามใช้นิตยสารเป็นสื่อกลางให้กลุ่มเป้าหมายได้เรียนรู้เรื่องราวดี ๆ จากโลกภายนอกและเปิดโลกทัศน์ให้กว้างขึ้น