เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“มันไม่เกี่ยวกับฉัน ต่อให้เธอแต่งงานหรือตายไปก็ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันทั้งนั้น ตอนนี้ฉันให้เธอเลือกสองทาง หนึ่ง ไสหัวกลับไป อย่ามาโผล่ตรงหน้าฉันอีก สอง ไปแจ้งตำรวจ นอกจากแจ้งตำรวจแล้ว ฉันจะแจ้งเรื่องน้องชายเธอเล่นพนันด้วย! ฉันอยู่ไม่สบาย เธอก็อย่าหวังว่าจะอยู่สบาย!”
พอพูดถึงน้องชาย เซียวอวิ๋นก็ชะงักไป น้องชายคือเสาหลักของครอบครัวเธอ หากน้องชายเกิดเรื่อง ตระกูลเซียวก็จบสิ้น! ตอนนั้นเธอยอมตกลงหย่าก็เพราะกลัวว่าพวกเขาจะไปสร้างปัญหาให้น้องชาย
แต่เธอคิดไม่ถึงว่าเวลาจะผ่านมานานขนาดนี้แล้ว เขายังผูกใจเจ็บกับน้องชายของเธออยู่ เซียวอวิ๋นทั้งโกรธทั้งไม่ยอมแพ้ในใจ ทว่ากลับไม่กล้าพูดอะไรออกมา
เฉียวไห่เห็นว่าเธอเอาแต่ปัดความรับผิดชอบด้วยคำพูด แต่แท้จริงแล้วพอพูดถึงน้องชาย เธอเองก็ไม่ได้ต่างอะไรจากพ่อแม่ของเธอ เขาแค่นหัวเราะ ส่ายหน้า ไม่อยากมองเธออีกแม้แต่แวบเดียว จึงไล่ให้เธอรีบไสหัวไปแล้วเดินจากไป
เมื่อเซียวอวิ๋นกลับถึงบ้าน คนในครอบครัวก็รีบเข้ามาถามอย่างกระตือรือร้นว่าเป็นอย่างไรบ้าง
“พี่ ตอนนี้พี่เขยหาเงินเก่งมากเลยนะ ผมเห็นเขาใส่สูทผูกเนกไท ดูท่าจะหาเงินได้ไม่น้อย ถ้าพวกพี่กลับมาคืนดีกันแล้ว พี่อย่าลืมผมล่ะ” น้องชายของเธอพูด