ตอนที่ 201 ค้าขายรุ่งเรือง

เจียงเสวี่ยเพิ่งรู้ว่าการกระทำก่อนหน้านี้ของเธอทำให้อีกฝ่ายไม่พอใจอย่างสิ้นเชิง ที่อีกฝ่ายทำแบบนี้ก็เพื่อแก้แค้นเธอ

เธอเสียใจจนแทบอยากย้อนเวลา แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่หวังว่าผลิตภัณฑ์ของจ้าวหร่านจะพอเอาตัวรอดได้บ้าง อย่างไรเสีย ต่อให้เถ้าแก่เฉินลงโฆษณาใหญ่โตแค่ไหน หากสินค้าไม่อร่อย ก็คงไม่มีใครซื้อซ้ำไปตลอดหรอก

สุดท้ายแล้วสินค้าต้องอร่อยถึงจะเป็นหนทางที่ถูกต้อง

เธอคิดโดยเกาะความหวังริบหรี่นี้ไว้ ถึงขั้นโทรศัพท์ไปบอกจ้าวหร่านให้เรียนแบบเถ้าแก่เฉิน ลงโฆษณาบ้าง

แน่นอนว่าจ้าวหร่านก็ได้ยินข่าวนี้เช่นกัน ตอนนี้เธอเพิ่งตระหนักว่าการจ้างดาราของตัวเองเป็นการตัดสินใจที่ไม่ถูกต้อง ประการแรก ผลิตภัณฑ์ของเธอยังไม่มีช่องทางจัดจำหน่ายที่แน่นอน ทำได้เพียงวางขายในร้านค้าไม่กี่แห่ง ประการที่สอง เธอยังไม่มีความสามารถในการบริหารแบรนด์ของตัวเองในเมือง

ไม่เหมือนโรงงานอาหารที่ร่วมมือกับเถ้าแก่เฉิน แล้วเถ้าแก่เฉินก็ร่วมมือกับตระกูลหวังจนเกิดเป็นห่วงโซ่ธุรกิจขึ้นมา เพราะแบบนั้น แม้ผลิตภัณฑ์ของเธอจะไม่มีชื่อเสียง ร้านค้าหลายแห่งก็ไม่ต้องลำบากเดินทางไปไกลถึงขนาดนั้นเพื่อรับลูกอมของเธอมาขาย ส่งผลให้แม้จะมีคนช่วยลงโฆษณา ก็ยังหาช่องทางจำหน่ายไม่ได้