เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ชายคนหนึ่งในชุดสูทเดินนำหน้า เขาก้มศีรษะลงเล็กน้อยแล้วกล่าวอย่างนอบน้อมว่า “คุณหวัง เถ้าแก่เฉิน ไวน์แดงที่พวกคุณต้องการมาส่งแล้วครับ”
หลังพูดจบ เขาก็ส่งสัญญาณให้สวี่ซิ่วซิ่วที่อยู่ด้านหลังเดินเข้ามา รินเหล้าให้ทุกคน
แต่หลังจากส่งสัญญาณอยู่นาน สวี่ซิ่วซิ่วกลับไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ เขาขมวดคิ้วแล้วเงยหน้ามองเธออย่างร้อนใจ ทว่ากลับเห็นสวี่ซิ่วซิ่วยืนเหม่อมองไปทางโต๊ะอาหารด้วยสีหน้าว่างเปล่า
เขามองตามสายตาของเธอไปด้วยความสงสัย และทันทีที่สบเข้ากับสายตาของเฉียวเนี่ยน เขาก็ชะงักไปเช่นกัน เลือดทั่วร่างราวกับไหลย้อนกลับในชั่วพริบตา เขาแข็งทื่ออยู่กับที่พร้อมกับสวี่ซิ่วซิ่ว
หวังตงเฉิงขมวดคิ้วเหลือบมองเขา จากนั้นเห็นสายตาของเฉียวเนี่ยนตกลงบนตัวทั้งสอง จึงถามว่า “ทำไม พวกคุณรู้จักสหายเฉียวหรือ จ้องเธอเขม็งทำไม”
ทั้งสองได้สติกลับมาอย่างฉับพลัน สีหน้าดูย่ำแย่เป็นอย่างมาก โดยเฉพาะสวี่ซิ่วซิ่วที่แทบถือเหล้าในมือไว้ไม่อยู่ วันนี้เธอเห็นเฉียวเนี่ยนปรากฏตัวในเมือง แต่เมื่อเห็นพวกเขาไปถ่ายรูป เธอก็คิดไปเองว่าครอบครัวนี้แค่มาเที่ยวในเมืองและแวะถ่ายรูปครอบครัวเท่านั้น ไม่ได้คิดอะไรมากเลย ไม่คาดคิดว่าจะได้พบกันที่นี่ และยิ่งไม่คิดว่าเฉียวเนี่ยนจะนั่งอยู่ท่ามกลางผู้คนที่เธอกำลังพยายามเอาใจด้วย