ตอนที่ 175 การยอมอ่อนข้อของเสิ่นอี้

ทุกคนเงียบเสียงลงในชั่วพริบตา แล้วหันไปมองทางเสิ่นอี้ ไม่นานทุกคนก็จำเขาได้ เมื่อเทียบกับหัวหน้าเฉินที่ใคร ๆ ต่างรู้จัก เสิ่นอี้อาจไม่นับว่าโด่งดังมากนัก แต่เขาหน้าตาดี อีกทั้งก่อนหน้านี้ยังมีเหตุการณ์ที่สถานีขนส่งผู้โดยสาร จึงถือว่าค่อนข้างมีชื่อเสียง หลายคนจึงยังมีภาพจำเกี่ยวกับเขา

“นั่นไม่ใช่สารวัตรตำรวจที่เคยบาดเจ็บสาหัสจากการต่อสู้กับโจรปล้นบนรถเพื่อปกป้องคนอื่นหรอกหรือ? คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นเขา?”

“ฉันได้ยินมาว่าเขาเพิ่งอายุยี่สิบกว่า ๆ ก็เป็นหัวหน้ากลุ่มในสถานีตำรวจแล้ว เก่งมากจริง ๆ”

“เมื่อก่อนเหมือนเขาจะเป็นนายทหารด้วย…”

“คงไม่ใช่เด็กที่เขารับเลี้ยง แล้วส่งมาเรียนที่นี่หรอกนะ?”

“ถึงเขาจะเป็นตำรวจและมีจิตใจดีแค่ไหน ก็ไม่ควรทำแบบนี้อยู่ดี ถ้าลูกของพวกเราได้รับอันตรายขึ้นมา จะทำอย่างไร? เขาจะรับผิดชอบอย่างไร?”

“นั่นสิ เรื่องอื่นยังพอว่า แต่นี่กลับเป็นฆาตกร แบบนี้ถือว่าเขาให้ที่กำบังฆาตกรหรือเปล่า?”

เมื่อทุกคนได้สติกลับมา พวกเขาก็ส่งเสียงอื้ออึงขึ้นในชั่วพริบตา ต่างมองเสิ่นอี้ด้วยสายตาไม่พอใจ ก่อนหน้านี้ตอนที่เขาเป็นวีรชน ไม่ว่าใครก็ต้องเอ่ยปากชมเขาสักคำ แต่ตอนนี้เมื่อเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยของทุกคน กลับไม่มีใครสนับสนุนเขาอีก มนุษย์ก็เป็นเช่นนี้ ช่างเห็นแก่ความเป็นจริงเสียเหลือเกิน