เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ทุกคนหันขวับไปทางประตูใหญ่พร้อมกัน ก่อนจะมองผู้มาใหม่ด้วยความตกตะลึง
หน่วยงานของทั้งสองฝ่ายแทบไม่มีความเกี่ยวข้องกัน ปกติก็ไม่ค่อยไปมาหาสู่กัน แถมยังอยู่ห่างไกลกันมาก แม้แต่เสิ่นอี้เองก็ยังใช้วิธีโทรศัพท์ไปแจ้งข่าว หากไม่มีธุระอะไรจริง ๆ ก็จะไม่มาที่นี่
จู่ ๆ หัวหน้าเฉินก็เดินเข้ามา ทุกคนจึงลุกพรวดขึ้นพร้อมกัน
หัวหน้าเฉินกวาดตามองทุกคน ก่อนจะเห็นเฉียวเนี่ยนกับลูกสาวยืนอยู่ด้านในอย่างรวดเร็ว เขาโบกมือพลางพูดว่า “ทุกคนทำงานของตัวเองไป ไม่ต้องสนใจผม” จากนั้นก็รีบเดินไปหาเฉียวเนี่ยนแล้วพูดอย่างรู้สึกผิดว่า “ขอโทษนะน้องเฉียว ผมมาช้า เดิมทีรับปากว่าจะพาพวกคุณมาจัดการเรื่องเอกสาร แต่มีประชุมกะทันหันเลยเสียเวลาไปหน่อย เป็นยังไงบ้าง?”
ทันทีที่เขาพูดจบ ทุกคนก็ส่งเสียงฮือฮาอีกครั้ง แล้วหันไปมองเฉียวเนี่ยนอย่างเหลือเชื่อ เธอกับหัวหน้าเฉินมีความสัมพันธ์อะไรกัน ถึงได้ทำให้หัวหน้าเฉินพาเธอมาด้วยตัวเอง?
จู่ ๆ ก็มีคนพูดขึ้นว่า “ฉันนึกออกแล้ว เฉียวเนี่ยนใช่ไหมที่เคยช่วยหัวหน้าเฉินไขคดีโรงงานอาหารครั้งนั้น ก่อนหน้านี้ตอนสามีฉันไปร่วมงานฉลอง เหมือนเขาจะเคยพูดถึงเรื่องนี้กับฉันอยู่ประโยคหนึ่ง”
ทันทีที่ได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไป พวกเขาอาจไม่ได้สนใจเฉียวเนี่ยนมากนัก แต่เรื่องที่หัวหน้าเฉินเคยคลี่คลายคดีใหญ่ของโรงงานอาหาร ทุกคนต่างได้ยินจนคุ้นหู ไม่มีใครในที่นี้ไม่รู้เรื่องนี้!
ไม่คิดเลยว่าคนที่ช่วยหาหลักฐานจะเป็นเฉียวเนี่ยน ถ้าเป็นแบบนั้น ก็เท่ากับว่าหัวหน้าเฉินติดค้างน้ำใจเธออยู่น่ะสิ?