เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลังจากพูดจบประโยคเดียว เธอถึงเพิ่งรู้ว่าคู่สามีภรรยาผู้อำนวยการจางที่เดิมนั่งอยู่ในลานบ้านหายไปแล้ว คนที่มาแทนที่พวกเขาคือเสิ่นเลี่ยซึ่งไม่รู้ว่ามาตั้งแต่เมื่อไร สีหน้าของแม่เฉียวแข็งค้างทันที!
เสียงของเธอดังขนาดนั้น ไม่เท่ากับทำให้เขาได้ยินหรอกหรือ? ก่อนหน้านี้เธอเห็นด้วยกับเรื่องระหว่างลูกสาวและเสิ่นเลี่ยมาก แม้ภายนอกจะไม่ได้พูดอะไร แต่ก็สนับสนุนทั้งคู่อยู่ในใจมาตลอด เพียงแต่น่าเสียดายที่ภายหลังทั้งสองคนไม่อาจตกลงกันได้เพราะเหตุผลส่วนตัว ทว่าเรื่องนั้นเพิ่งผ่านไปไม่นาน ก็มีคนมาสู่ขอลูกสาวเสียแล้ว หากเขาได้ยินเข้า คงรู้สึกไม่ดีมากแน่
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ แม่เฉียวก็แทบอยากตบปากตัวเองสักฉาด แต่เธอเองก็คิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าครั้งนี้คู่สามีภรรยาผู้อำนวยการจางจะมาเพื่อสู่ขอ ในใจจึงตกตะลึงอย่างมาก ไม่ใช่ว่าเธอดูถูกตัวเอง เพียงแต่ด้วยฐานะและเงื่อนไขของอีกฝ่าย แม่เฉียวไม่เคยกล้าคิดไปถึงเรื่องนั้นเลย
ในสายตาของเธอ ยุคนี้แค่เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยก็ถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนที่กลับมาจากโพ้นทะเล ซึ่งมีค่ามากกว่านักศึกษามหาวิทยาลัยเสียอีก แถมยังมีเงื่อนไขส่วนตัวดีเลิศเช่นนั้น ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่มีทางมาถึงครอบครัวอย่างพวกเธอ
ตอนที่ไปสู่ขอให้ตระกูลเสิ่นในครั้งนั้น เธอยังไม่เคยคิดเลยว่าอีกฝ่ายจะตอบตกลง ใครจะรู้ว่าครั้งนี้พวกเขากลับเป็นฝ่ายมาสู่ขอถึงบ้านเอง เห็นได้ชัดว่าเรื่องนี้สร้างความสะเทือนใจให้แม่เฉียวมากเพียงใด