กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เธอให้หลิวเจาตี้เลิกงานเร็วหน่อย อย่างไรเสียอากาศแบบนี้ พอตกกลางคืนก็แทบไม่มีลูกค้าแล้ว
กลางคืนฝนตกหนักลงมาจริง ๆ หลังจากเฉียวเนี่ยนกล่อมลูกสาวเข้านอนแล้ว เธอจึงลุกออกไปข้างนอก ตอนที่กลับมา เงาร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่งกำลังยืนอยู่หน้าประตู ทำให้เฉียวเนี่ยนตกใจสะดุ้ง อีกฝ่ายมองสำรวจเธออย่างระแวดระวังทันที แต่พอเห็นว่าเป็นเฉียวเนี่ยน ก็ชะงักไปเล็กน้อย
แม้ไม่มีแสงไฟ แต่ในชั่วพริบตาที่สบตากัน เฉียวเนี่ยนก็จำได้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร แววตาของเธอไหววูบ ขณะที่เสิ่นเลี่ยเอ่ยขึ้นแล้วว่า “เฉียวเนี่ยน?”