ตอนที่ 132 หลี่เสี่ยวซุ่นหายตัวไป

ที่เธอยอมทนอยู่กับพ่อเสิ่นแม่เสิ่นที่นี่ ก็เพื่อรอวันที่จะได้ย้ายเข้าไปอยู่หอพักใหม่ไม่ใช่หรือ เธอคิดเอาไว้หมดแล้วว่า พอถึงตอนนั้นจะหาโอกาสส่งคนชราทั้งสองกับเสิ่นเสี่ยวเหมยกลับไป เฉียวเนี่ยนยังจากไปได้เลย สำหรับเธอแล้ว การกำจัดครอบครัวนี้ออกไปก็เป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น แต่เธอไม่คิดว่า หลังจากอุตส่าห์รอโอกาสนี้จนในที่สุดมันมาถึง เสิ่นอี้กลับบอกว่าไม่เอาก็ไม่เอาเสียอย่างนั้น

ไม่ต้องพูดถึงสวี่ซิ่วซิ่วเลย แม้แต่พ่อเสิ่นกับแม่เสิ่นก็ไม่เข้าใจเรื่องนี้ คำอธิบายของเสิ่นอี้คือ เขาไม่ได้ใส่ใจเรื่องที่พักอยู่แล้ว ควรให้คนที่พาครอบครัวมาด้วยได้ใช้ก่อน ถึงเขาเองจะพาครอบครัวมาด้วยเหมือนกัน แต่คนในครอบครัวของเขาไม่ได้จำเป็นต้องทำงานที่นี่เหมือนคนเหล่านั้น สมาชิกในครอบครัวสามารถกลับบ้านเดิมได้ อีกทั้งหากไม่อยู่หอพักใหม่ก็ยังได้รับเงินอุดหนุนทุกเดือน ช่วยประหยัดเงินได้ไม่น้อย

เงินที่ประหยัดได้จากเรื่องนี้ก็จะนำไปสร้างบ้านหลังใหม่ให้คนชราทั้งสอง พอได้ยินว่าทำเพื่อสร้างบ้านใหม่ให้พวกเขา พ่อเสิ่นกับแม่เสิ่นก็ไม่มีอะไรจะพูดอีก กลับรู้สึกซาบซึ้งเสียด้วยซ้ำ หลังจากมาอยู่ที่นี่ ภายนอกดูเหมือนมีหน้ามีตา แต่ความจริงแล้วชีวิตไม่ได้สุขสบายขนาดนั้น เมื่อก่อนอยู่ในหมู่บ้าน พวกเขาเป็นฝ่ายดูถูกคนอื่นมาตลอด แต่พอมาที่นี่กลับกลายเป็นว่าคนอื่นดูถูกพวกเขาแทน อีกทั้งทุกอย่างในตำบลต้องใช้เงินซื้อ แม้เงินเดือนของเสิ่นอี้จะไม่น้อย แต่ต้องเลี้ยงดูคนทั้งครอบครัว ก็ยังลำบากไม่น้อย