ตอนที่ 111 เจอสวี่ซิ่วซิ่วที่โรงพยาบาล

เสิ่นเลี่ยชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนหันกลับมามองดวงตาคู่งดงามของเธอ “เธออยากรู้จริง ๆ หรือ?”

เฉียวเนี่ยนขมวดคิ้วแล้วพยักหน้า เธอค่อนข้างอยากรู้จริง ๆ ตามหลักแล้ว แม้ช่วงหลายปีมานี้เธอจะมีโอกาสได้ติดต่อกับเสิ่นเลี่ยอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้มากนัก ปกติทั้งสองคนพูดคุยกันนับนิ้วมือทั้งสิบก็ยังเหลือ เขากลับมาแต่ละครั้งก็เพื่อมาหาลูกสาวเท่านั้น ดังนั้นต่อให้เสิ่นเลี่ยดีกับเธอ เฉียวเนี่ยนก็คิดมาตลอดว่าเป็นเพราะหรงหรงมีสายเลือดตระกูลเสิ่น

หลังจากเสิ่นอี้กลับมา พี่ใหญ่ที่แทบไม่เคยติดต่อกับเธอก็เริ่มพูดคุยกับเธอบ่อยขึ้นอย่างกะทันหัน แต่ส่วนใหญ่เป็นเฉียวเนี่ยนที่ไปหาเขา เธอจึงไม่ได้คิดอะไรมากนัก ดังนั้นเมื่อเสิ่นเลี่ยแสดงความรู้สึกดี ๆ ต่อเธอออกมาอย่างกะทันหัน เธอจึงค่อนข้างประหลาดใจ

เธอคิดว่าเสิ่นเลี่ยเป็นคนประเภทที่ ต่อให้เธอจะรู้สึกดีต่อเขา เขาก็คงไม่รู้สึกดีกับเธอ แถมอาจยังคิดว่าเธอน่ารังเกียจด้วยซ้ำ

“ตอนที่เธอมาหาฉันเรื่องแยกครอบครัว”

เฉียวเนี่ยนชะงักไปเล็กน้อย แล้วก็นึกขึ้นมาได้ ช่วงเวลาเดียวกันในชาติก่อน ไม่ใช่เธอที่ไปหาเสิ่นเลี่ย แต่เป็นเสิ่นเลี่ยที่มาหาเธอ เพราะตอนนั้นเธอถูกพ่อเสิ่นกับแม่เสิ่นขูดรีดอย่างหนัก เสิ่นเลี่ยจึงมอบเงินก้อนหนึ่งให้เธอ

ก็เพราะการกระทำครั้งนั้นของเขา ในชาตินี้เฉียวเนี่ยนจึงนึกขึ้นได้และเป็นฝ่ายไปหาเขาเพื่อแยกครอบครัวออกมา

ตอนนั้นเขาวางตัวห่างเหินและเย็นชากับเธอ ราวกับเข้าถึงได้ยากอยู่หลายส่วน