ตอนที่ 97 เปลี่ยนงาน

สีหน้าของเฉียวเนี่ยนเปลี่ยนเร็วยิ่งกว่าพลิกหน้าหนังสือ รอยยิ้มเลือนหายไปทันที แถมยังยื่นมือดึงประตูปิดตามไปด้วย แต่เสิ่นอี้ไหวตัวเร็ว เขารีบยกมือกั้นประตูไว้ พลางจ้องเฉียวเนี่ยน “เฉียวเนี่ยน เมื่อกี้เธอเรียกฉันใช่ไหม?”

แววตาของเขาเต็มไปด้วยความยินดีปนสงสัย เมื่อครู่เขาได้ยินเฉียวเนี่ยนเรียกตัวเอง น้ำเสียงนั้นชัดเจนว่าแฝงความดีใจอยู่ หรือว่าความเย็นชาก่อนหน้านี้เป็นเพียงการเสแสร้ง? ที่จริงแล้วในใจเธอยังมีเขาอยู่ใช่ไหม? ไม่อย่างนั้นพอเห็นเขา เธอคงไม่เสียอาการถึงเพียงนั้น

หัวใจที่ขุ่นมัวมาตลอดช่วงนี้ของเสิ่นอี้พลันกระจ่างขึ้นมา อารมณ์ของเขาเปลี่ยนเป็นเบิกบานอย่างยิ่ง

“นายฟังผิดแล้ว” เฉียวเนี่ยนขมวดคิ้ว เมื่อครู่ตอนเห็นแวบแรกเธอยังคิดว่าเป็นเสิ่นเลี่ย และสงสัยว่าเขากลับมาได้อย่างไร ไม่นึกเลยว่าจะกลายเป็นเสิ่นอี้ ช่างซวยจริง ๆ