ตอนที่ 76 ยอมถอย

เสิ่นอี้เห็นเธอแล้วชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็รีบปล่อยมือที่กำลังเข็นรถเข็นของสวี่ซิ่วซิ่ว ก่อนอธิบายอย่างลนลานเล็กน้อยว่า “เมื่อวานเสี่ยวเหว่ยรู้สึกไม่ดีนิดหน่อย ซิ่วซิ่วเลยอยากพาเขามาดูหนังเพื่อปลอบให้เขาอารมณ์ดี ตอนนี้เธอเดินเหินไม่สะดวก ผมก็เลยมาส่งเธอ”

เมื่อวานทันทีที่เขากลับไป ก็ได้รับโทรศัพท์จากสวี่ซิ่วซิ่วที่พูดไปสะอื้นไป เธอบอกอย่างร้อนใจว่าลูกชายออกจากบ้านไปตั้งแต่เขากลับ และยังไม่ยอมกลับมา

ต่งเสี่ยวเหว่ยเพิ่งอายุ 6 ขวบ จู่ ๆ ก็วิ่งออกจากบ้านไป ทำเอาเสิ่นอี้ตกใจไม่น้อย อีกทั้งขาของสวี่ซิ่วซิ่วก็บาดเจ็บ เธอจึงออกไปตามหาเด็กไม่ได้ เขาตามหาจนเจอตัวตอนกลางดึกเมื่อคืน

ตอนที่ต่งเสี่ยวเหว่ยร้องไห้บอกว่าคิดถึงพ่อ ความรู้สึกผิดในใจของเสิ่นอี้ก็พุ่งขึ้นถึงขีดสุด

เมื่อสวี่ซิ่วซิ่วเห็นลูกชายกลับมา เธอก็รู้สึกผิดมากเช่นกัน จึงรับปากว่าจะพาเขามาดูหนังวันนี้ ถึงได้ปลอบเขาจนหายงอน

เสิ่นอี้คิดอยากชดเชยให้เด็ก อีกทั้งสวี่ซิ่วซิ่วก็ไม่สะดวกจริง ๆ ที่จะเข็นรถเข็นมาดูหนังเอง พอเลิกงานเขาจึงไปรับพวกเธอมาดูหนัง และยังคิดด้วยว่า ถ้าหนังสนุก คราวหน้ามีเวลาค่อยพาเฉียวเนี่ยนกับหรงหรงมาดู

เขาไม่คิดว่าจะมาเจอทั้งสองคนที่นี่ สิ่งแรกที่คิดก็คือกลัวว่าเธอจะเข้าใจผิดและคิดมาก

เฉียวเนี่ยนแค่นหัวเราะ

เธอมองนิสัยของเสิ่นอี้ออกอย่างทะลุปรุโปร่งมานานแล้ว ตอนนี้เขาจะทำอะไร เธอก็ไม่รู้สึกแปลกใจอีก