กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เสิ่นอี้เองก็รู้สึกสงสัยอยู่บ้าง คนที่มุงดูอยู่ที่นี่กลับมีมากกว่าคนที่ก่อเรื่องอยู่หน้าโรงงานอาหารเสียอีก
ทันทีที่เดินเข้าไป ป้าหลายคนที่ตามพวกเขามาก็ชี้ไปทางเฉียวเนี่ยนแล้วพูดเสียงแหลมขึ้นมาทันทีว่า “ใช่ เธอนั่นแหละ เธอกับพ่อของเธอยุยงให้เถ้าแก่ไล่พวกเราออก แถมยังใส่ร้ายว่าพวกเราไม่ตั้งใจทำงาน”
เสิ่นอี้มองตามทิศทางที่อีกฝ่ายชี้ไป เมื่อเห็นเฉียวเนี่ยน เขาก็ชะงักไปทันที
เฉียวเนี่ยน?
เขาแทบคิดว่าตัวเองมองผิดไป เพราะเฉียวเนี่ยนที่อยู่ตรงหน้าเขาในตอนนี้ ไม่เคยมีรอยยิ้มสงบนิ่งเช่นนี้มาก่อน แม้จะมีผู้คนล้อมอยู่รอบตัวเธอมากมาย แต่เธอกลับไม่รู้สึกประหม่าเลย ตรงกันข้าม เธอยังตอบคำถามของทุกคนอย่างสุขุมและสุภาพ