กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เฉียวเนี่ยนพยักหน้า “ใช่ แต่ตอนนี้ยังไม่มีหลักฐาน ฉันกลัวว่าถ้าบอกคนที่บ้านไปแล้ว พวกเขาจะก่อเรื่องกัน”
ตอนนี้เธอไม่ใช่คนที่พอเจอเรื่องเล็กน้อยก็พุ่งเข้าไปหาเรื่องเพื่อเอาความอีกแล้ว เพราะชาติก่อนเธอต้องลำบากมามากเพราะนิสัยแบบนี้
เสิ่นเลี่ยพูด “แจ้งตำรวจได้”
พูดจบ เขาเห็นเฉียวเนี่ยนขมวดคิ้ว ราวกับนึกอะไรขึ้นได้ จึงชะงักไปครู่หนึ่งก่อนพูดว่า “ฉันรู้จักคนที่สถานีตำรวจอยู่ ให้เขาช่วยจัดการคดีนี้ให้พวกคุณได้ เงิน 2,000 หยวนไม่ใช่เงินน้อย ๆ”
จริง ๆ แล้วเฉียวเนี่ยนไม่ได้คิดจะแก้ปัญหาด้วยการแจ้งตำรวจง่าย ๆ แบบนั้น ขั้นตอนยุ่งยากไม่พอ ยุคนี้ก็ยังไม่มีกล้องวงจรปิด ทำให้สืบหาได้ยากมาก
ชาติก่อนเธอเองก็ไว้ใจเสิ่นอี้มากเกินไป ลูกสาวถึงต้องจบชีวิตอย่างไม่เป็นธรรม
ด้วยเหตุนี้ ชาตินี้เธอจึงจัดการทุกเรื่องด้วยตัวเอง หากไม่จำเป็นก็จะไม่ขอความช่วยเหลือ เพราะเธอไม่ได้ไว้ใจตำรวจมากนัก
แต่สิ่งที่เสิ่นเลี่ยพูดก็มีเหตุผล เธอจึงพูดอย่างกระอักกระอ่วนว่า “ฉันรบกวนคุณทุกครั้งเลย…”