กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เฉียวเนี่ยนตัดบทเขาอย่างรำคาญ “เอาแบบนี้ก็แล้วกัน ฉันกับหรงหรงจะไปแล้ว ต่อไปก็อย่ามารบกวนพวกเราอีก”
สีหน้าของเสิ่นอี้เย็นชาลงเรื่อย ๆ “เป็นไปไม่ได้! หรงหรงเป็นลูกสาวของผม”
เฉียวเนี่ยนแค่นหัวเราะ “ใครพิสูจน์ได้ว่าเธอเป็นลูกสาวของคุณ?”
เสิ่นอี้เบิกตากว้าง จ้องเธออย่างไม่อยากเชื่อ “เธอ!”
เฉียวเนี่ยนคร้านจะสนใจเขา จึงจูงมือลูกสาวเดินจากไป
……
เฉียวเนี่ยนไม่คิดว่าเรื่องนี้จะทำให้คนทั้งสองพังทลายลงได้ แต่ไม่เป็นไร หากจบลงแค่นี้ก็ถือว่าเข้าทางพวกเขาเกินไป
ยังมีต่งเสี่ยวเหว่ยอีกคน
เฉียวเนี่ยนยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
ทางด้านหอพัก ต่งเสี่ยวเหว่ยเล่นจนเหงื่อท่วมศีรษะและกำลังจะกลับบ้าน