เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 280 การยั่วยุ
เขตอาคมของศาลเจ้าฮิเอะแผ่แสงสีทองอ่อนที่นุ่มนวลแต่หนักแน่นออกมา ราวกับเป็นเกาะโดดเดี่ยวแห่งสุดท้ายท่ามกลางมหาสมุทรยุคสิ้นโลกแห่งนี้
นอกเขตอาคม เงาร่างขนาดมหึมานั้นยังคงเดินวนเวียนอยู่ ดวงตาสีแดงฉานของอมนุษย์แมมมอธจดจ้องแสงไฟภายในเขตอาคมเขม็ง เต็มไปด้วยความดุร้ายและความไม่ยินยอม
ฝ่ามือข้างที่ถูกพลังเทพพระเบิดจนแหลกเหลวของมันต่อให้ห้ามเลือดแล้ว แต่กระดูกที่ไหม้เกรียมก็ยังคงชวนสยดสยอง ซึ่งทำให้ทุก ๆ การหายใจของมันพ่วงมาด้วยความเจ็บปวดรวดร้าวเสียดแทึง และทำให้เพลิงโทสะในใจของมันยิ่งลุกโชนรุนแรงขึ้น
"โฮก——! มนุษย์สารเลวเอ้ย! ไอ้เต่าหัวหด!"
เจ้าอมนุษย์หยิบซากรถยนต์หรือก้อนหินขนาดยักษ์ข้างทางขึ้นมาเป็นครั้งคราว แล้วทุ่มใส่เขตอาคมอย่างแรง
"ตูม! ตูม!"
ทุกครั้งที่กระแทก เขตอาคมจะเกิดระลอกคลื่นสีทองเป็นชั้น ๆ แสงสว่างกะพริบดับไม่เสถียร ราวกับจะแตกสลายได้ทุกเมื่อ
เหล่าผู้ลี้ภัยภายในศาลเจ้ากอดกันด้วยความหวาดกลัว เสียงร้องไห้ของเด็ก ๆ ดังระงมไม่ขาดสาย บนใบหน้าของผู้ใหญ่ก็เต็มไปด้วยความสิ้นหวังเช่นกัน